به بهانه کتاب مبنای طراحی معماری

لازم دیدم یه پست رو به این کتاب اختصاص بدم.دکتر معماریان هیچوقت استاد من نبودند ولی کتابهاشونو خوندم ...

ولی این کتاب رسما برنامه ذهنی من رو به تصویر میکشید.برنامه ای که همیشه در مورد معماری سرزمینم در ذهنم داشتم.همون هدفی که بخاطر اون رفتم رشته معماری و این همه رنج رو به جون خریدم.

معماری رشته پر رنجیه.علتش کار کردن وشب بیداری نیست.علتش اینه که این رشته میتونه به شاخه های درونی روح و روانت چنگ بندازه و با جانت عجین بشه.

و تو میدونی که رشد کردنت و بزرگ شدنت و فهم و تکاملت در معماریت هم تاثیر میگذاره و برعکس.

شاید این خصوصیت تمام رشته های هنریه.که چنگ می اندازن به اعماق روحت.و با سیر زندگی و رشدت همگام میشن وعجین.

ولی ایمان دارم که معماری این کار رو کاملتر انجام میده.چون زندگی پذیره. و فقط معماری هست که زندگی پذیره.

کتاب "مبنای طراحی معماری" واقعا یک جور مبنا برای طراحی معماری هست در دنیای امروز و معماری معاصر ما.

هرچند که عقیده دارم هنوز لایه های ناشناخته ای هست که این کتاب به آنها چنگ ننداخته ولی در حد خودش جای تحسین داره.

به عنوان یک شاگرد به دکتر معماریان تبریک میگم و کارشون رو تحسین میکنم.

ممکنه از نظر خیلی ها این کتاب ذکر واضحات باشه.ولی به عقیده من این ذکر لازمه.لازمه برای درمان ما....

پ.ن:در دانشگاه های خوبی بودم و اساتید خوبی هم داشتم ولی این پست رو مخصوص دکتر غلامحسین معماریان گذاشتم با اینکه شناخت از نزدیک از ایشون ندارم.خداوند اساتید و معمارانی این چنین که دردشون معماری کشورشون هست و برای درمان میکوشند حفظ کنه در سایه لطف و رحمت خودش.

/ 4 نظر / 13 بازدید
نیلوفر

مطالبتون خيلي عاليه موضوعاتشو متنوع ترکنين بهتره

فرحناز

... و در من ... معماری بیشتر باعث رشد شد... باعث شد تا بتونم به مسائل از زوایای دیگه ای هم نگاه کنم... به من یاد داد زوایای دیگه ای هم هست... که تو هنوز کشف نکردی... و کشف هریک مثل باز شدن یه دریچه نور به سمت منه که یک سری دیدگاههای جدید تر بهم میده...

فرید

3روز پیش دکتر معماریان توی دانشگاه از کنارم رد د و من فقط ه سلام کردم بهش.و بعد از نیم ساعت به خودم لعنت فرستادم که چرا سوالات و دغدغه هایی که داشتم ازشون نپرسیدم..اتفاقا دفتر یادداشتم اونروز توی کیفم بود و یه عالمه نظریه های رو هوا مونده که باید تحقیق بشه..هنوزم پشیمونم که چرا صداش نکردم تا 10 دقیقه باهاش حرف بزنم...تا 5 ماه شایدم بیشتر نمیبینمش...حیف شد

سلام

سلام رشته ام معماری نیست ولی نوشته های شما خیلی بهم می چسبه...